Jan Hovers

Tijdens mijn zoektocht naar sporen van de vergeten zangeres Lucienne Vernay liep ik door de Parijse wijk Batignolles, waar haar stem ooit klonk. Dit schilderij vangt de stilte van die plek: het gele gebouw in avondlicht tegenover de paarse schaduwzijde, met de ronde lamp waaronder ik stond als lichtpunt in het verdwijnende blauw. Licht en kleur verbeelden de echo van haar lied Margoton — een neoromantisch moment tussen heden en verleden.